Nýlistasafnið - The Living Art Museum

föstudagur, 28. mar 15:00

Vikan byrjaði af miklum krafti eftir ferð stjórnarinnar á Heilsuhælið á Svalbarðaströnd. Matur Magnhildar og heilráð Nielsar komu hópnum aftur í gírinn. Byrjað var á því að taka skjalasafnshluta safnsins í geng með hjálp Móður Teresu. Kom hún með þá frábæru hugmynd að setja upp nokkur Pandóru box sem munu geyma gamla drauga safnsins og gera rýmið þar sem sjálf haldið til Haga vinnan fer fram mun aðgegilegri. Hjálpuðust allir að við að færa og flytja til skápa, Tinna og Karlotta voru eins og vitleysingar að reyna að setja upp hillur, en tókst það að lokum og líta þær mjög vel út. Var möppusystemið sem hún Tinnsy var búin að eyða mörgum dögum í að gera komið í rúst en með hjálp Ghandý, Ninski, Lottu og Hugó voru þær aftur komnar í hillurnar á no time. Tekist var á um hvað eigi að gera við gamlar sýningarskrár sem til eru í mörg hundruðum eintaka, Tinny vildi rjúka í að halda eftir 10 stk og henda restinni en Ghandý vildi ólm halda í nokkra kassa af gömlum skrám. Ninski málaði veggina inn í geymslunni í hvítu fyrir ljósmyndastudíó safneignarinnar og fer það alveg að verða tilbúið. Mikill gestagangur af gjörningalistamönnum hefur verið á safninu síðustu daga vegna stóra Gjörningaverkefnisins sem er í umsjón Hugó. Inn slæddust Hannes Lár sem stoppaði í 8 klst, Gjörningaklúbburinn hafði ekki svo mikinn tíma á sínum snærum og létu leigubíla bíða eftir sér fyrir utan. Eftir þessa fundi var Haugurinn floginn til Brussel ( sem var verið að velja leiðinlegustu borg Evrópu) þar sem hann mun funda með nokkrum vel völdum aðilum með hugsanlegt samstraf í huga og er jafnvel von á nokkrum pistlum frá Brussel meðan á dvölinni stendur (enn er beðið eftir pistlum frá Atlanta). Huginn fór líka sérstaklega til Brussel til að skoða stórfenglegt verk Rúríar sem er á samsýningu þar í bæ. Eftir að Húgó fór hafa Ninski og Ghandý verið hálf down(s) og fengið hvert nei á fætur öðru varðandi stuðning inn í stóra afmælisverkefnið (Ljónið í vindinum-Björgum fjársjóði Nýlistasafnsins). Grétu þær fögrum tárum á axlir Halldórs Björns og Óla varðar sem lofuðu að vera alltaf með okkur í liði sama hvað. Sérfræðingurinn Magnús Árni Skúlason kíkti við til að stappaði stáli í stúlkurnar og bauðst til þess að aðstoða þær við bréfskrftir og stakk upp á því að Ninski færi inn í Sjálfstæðisflokkinn og á þing í dulargervi til þess að geta rétt kút myndlistar í landinu. Hún þarf líka að sækja um aðild að Svörtu höndinni. Þar eru víst allar mikilvægustu ákvarðanir landsins teknar.

Ferðasaga

fimmtudagur, 27. mar 20:12

Gamli góði Kantríbær

Nína þurfti að spyrja gamlan sveitung til vegar

Jóhennaes Atli Hinriksson fyrrum stjórnarmeðlinum var heimsóttur á Sauðárkróki

Nína og Huginn hneykslast á verki Kolbeins Huga á Bæ Bæ Ísland í LA

Níels sýnir Karlottu og Nínu sínar hreinlegu og vel skipulögðu listaverkageymslu

Stjórnin skoðar "dóta" safnið undir handleiðslu Níelsar

Tekið var á móti stjórnarliðum með veglegri veilsu

Hin glæsilega brauðterta Magnhildar (takið eftir listalega vel útskornu tómat-blómi)

Níels heldur óformlegan fyrirlestur um sögu Nýlistasafnsins og Safnasafnsins

Stjórnin var leidd umhverfis húsið og fengu að heyra allt um framkvæmdirnar og líkið í læknum

Glæsilega nýbygging Safnasafnsins

Farið yfir nokkur ? úr safneigninni á skrifstofu Níelsar

Lubbi fær sér lúr

Besta og skmmtilegasta leikfangið var geymt þar til í lokin, stjórnin kipptist öll við og hló dátt

Trikkið góða

Níels sýnir Karlottu nokkur töfrabrögð

Stjórnin með lærimeistara sínum

Á leiðinni, alltaf á leiðinni

þriðjudagur, 25. mar 13:47

Klukkan níu, miðvikudaginn 19.mars, kom Andrea á nýjum Chervolet jeppling að ná í Huginn. Með sundskýlu, röndótt sokkapar, sæng í poka og svefnpoka og fóru þau að ná í Karlottu og Ninski og bruna norður á Safnasafnið. Stemming var gífurleg og vildi Karlotta ólm stoppa í Staðarskála. Nína var hinsvegar alltof þyrst og var stoppað strax í Borgarnesi og var kaka ársins keypt handa Magnhildi og Níels. Svo var reyndar stoppað í Staðarskála og keypti Karlotta sér bland í poka. Japlandi var skransað norður og stakk Huginn uppá því að beygja inná Kantríbæ og kíkja á gamla staðinn sinn eins og segir í Þorparanum. Indíánasúlan vakti mikla hrifningu hjá Karlottu og heillaðist Ghandí af fiskverksmiðjunni. Að beygja útúr Kántríbænum var algjört vesen og var bílinn á leið útí fjöru þegar ákveðið var spurja bóndann á næsta bæ hvar vegurinn til Sauðárkróks væri. Sungið var yfir fjallið og hringdi Huginn í Jóhannes Atla, listamann bæjarins og fyrrverandi stjórnarlim, til að bjóða honum í hádegisverð á Kaffi Krók. Staðurinn var því miður brunninn til kaldra kola og Jói að leggja eggjakökuna saman svo að stjórnin gúffaði í sig pönnusteiktum silung með krókettum, löðrandi klúbbsamloku og Ef þú þorir pizzu án hans. Jói kom hinsvegar í kaffi, fór með stjórnina í skoðunarferð, sagði þeim frá bæjarfíflinu og leiddi hópinn í ríkið. Brunað var inn Skagafjörðinn og fór Huginn í trans og datt út alveg til Akureyrar. Stakk þá Lotta uppá því að drífa sig á Bæ Bæ Ísland. Þar hitti stjórnin Hansínu Sig mígandi hressa og á korteri spáði hún heimsendi. Um fimmleytið rann svo silfurgrár jepplingurinn í hlað hjá Níels og Magnhildi. Leiddi Níels hópinn um hvern krók og kima, um nýbygginguna og um skóginn. Það var stórkostlegt. Yfir fjallagrasabrauði, skinkubrauðtertu, döðluköku og rjóma var stofnun Nýlistasafnsins, hverjir voru hvar, framtíðarsýnir, starfssemi Safnasafnsins síðustu ár, lífið og kúnstin rædd í hörgul. Svo var rétt seinasti kökubitinn runninn ofaní maga þegar að kássan kom, og salatið. Gíraðist þá stemmingin upp og var söfnunarárátta rædd (enda var borðað á mismunandi diskum og dýrinindshlutir upp um alla veggi) og hversu erfitt er að standast freistingar í því sambandi. Rak þá Andrea nefið í boðskortaflóðið í eldhúsinu. Níels datt þá í hug að gefa Nýló umfangsmikið boðskortasafn sitt. Safnið nær 20 ár aftur í tímann. Eftir mat var sest í koníaksstofuna, leikið sér við Buddu og Lubba, rauðvíni hellt í glös og tekið á fjölmörgum málum varðandi bæði söfnin, hugmyndum um safnarekstur, listamannarekna starfsemi; íslenskt safnaumhverfi og þróun íslensks listalífs seinustu 50 árin eða svo, söguleysi og leiðir til að gera söguna aðgengilega, tengsl samtímalistamanna og alþýðulistamanna og ennfremur um hugsanlegan samruna þeirra. Við kertaljós og flatmagandi hundana (Lubba og Buddu) bráðnuðu samtölin í takt við snjókomuna.

Móðir Teresa

þriðjudagur, 18. mar 17:02

Huginn mætti klukkan níu og Ghandí í kjölfarið. Ghandí skellti tekatlinum í gang, smurði hummus á flatkökur, gerði heilan pott af mintute úr gourmetstöffinu (sem barst frá Kusmifyrirtækinu fyrir stuttu) frá París og sprautaði lavenderilminum inná skirfstofu. Mál dagsins voru rædd; breytingar á andrúmsloftinu í safninu, tilfæringar á vinnustöðvum sem fyrir eru, aðgreiningu þeirra og skipulagi, þörfin á nýjum stöðvum og hvernig hægt væri að brjóta ramman sem komin er, opna ferlið en fyrst og fremst að gera það aðgengilegt gestum safnsins. Svo virðist sem safnið sé lokað og ekkert að gerast. Þrýstingurinn að sýningarými Hildigunnar verðu æ þyngri og bognar nú byggingin undan þunga. um tíuleytið mætti Teresa ásamt Nínu og spjallaði hún heillengi við H, Ghandy og N um ferlið og skipulagið á vinnustöðvunum. Hún er búin að mæla fyrir vinnuborðum uppvið gluggann að Laugarvegi en var mikið að spá í Skúlptúrfjall; stúrktúr til að presentera þrívíð verk úr safneigninni í skráningarferlinu. Í samtalinu óx fjallið ört og rann saman við hugmyndir H og N um sérstaka stöð til fyrir gjörningaverk og söfnunina á þeim. Fjallið varð að skúr og frumskógi sem yxi í takt (og trega) við vinnuferlið og þarfir verkefnisins. Væri auðvelt að eiga við; þeas setja saman eða brjóta niður, stækka og minnka. Teresa mun vinna fyrirbærið í nánu samstarfi við Gjörningasafnarana og fylgjast grannt með þróun mála hjá Patti Holmgvist. Teresa lét þó ekki þar við kyrrt liggja og mun teikna upp fyrir okkur (ásamt borðunum og gjörninga/skúlptúrstöðinni) nýtt skipulag á allri skjalasafnaskólastofunni. Henni leist vel á að fara hræra í skipulaginu þar og sá nauðsyn í því þar sem skjölin eru búin að sprengja utanaf sér hillurnar og kassana. Upp kom hugmynd um að nýta tómu risakassana sem Óli Vörður kom með um daginn undir stór listaverk. Nýta þá sem hluta af rýminu; til að sitja á og leggja hluti á. Sauma jafnvel púða á suma, leggja litað gler á aðra og skipta skólaborðunum út (nýta einhver sem fráleggsborð inní safneign sem brýn nauðsyn er einmitt á). Púðarinir yrðu eggaldinlitaðir og vekja þá upp sterka skriftatilffinningu, sektarkennd og hugmyndir um uppgjör. Félagar Nýlistasafnsins með rauð hné. Eftir að Teresa fór, rifu Nía, Hug og Erla (skráningardama) kassana fram, hentu borðum og stólum í safneignina og veltu möguleikunum fyrir sér. Andí hljóp útí búð, keypti bláan og rauðan borða til að binda utan um uppgjörsplakötin til félagsmanna, svaraði ýmsum fyrirspurnum og kríaði út peninga frá borginni. Tinnsí kom og bættist í hópinn í skólastofunni. Leist henni vel á möguleikum með kassana og var þá ráðist í að færa hillurnar til. Ekki náðist að klára vinnuna og verður ekki hladið áfram fyrr en eftir páska. Á morgunn fara Huginn, Nins, Andí og Lotta til Níelsar og Magnhildar í insperíu og ævintýraferð. Reka garnirnar úr fortíðinni og visúalísera framtíðina.

Huginn stoppaður á leiðinni út í rusl

mánudagur, 17. mar 14:43

Tveir dagar og annar í baði

fimmtudagur, 13. mar 15:31

Safneignar og skjalavinnan er að sprengja safnið og flöktir safnið úr röð og reglu yfir í óreiðu milli daga. Núna er einhvernveginn allt stopp. Dísa kemur aðeins og endurraðar í skúffurnar með H og Nínunni. Tinna bardúsar við að koma hillunum betur saman svo þær geti staðið útá gólfi og hægt sé þá að bæta hillum við sem standa upp við vegg. Í frístandani hillurnar vantar bút. Hugsanlega þarf að láta smíða hann úr járni. Óli Ingi kom með skráningarblað fyrir safnið; sérhannað og þýtt, til að þjóna safninu sem best. Svokallað gagnaskráningablað. Óli fór yfir blaðið með Húgi á þriðjudaginn. Skráningarblöðin eru reyndar tvö og er annað fyrir ástand listaverksins og forvörslu. Tekið verður á því í vinnuferlinu og verður þar með unnið í báðum skráningarblöðunum í einu. Það á hinsvegar aðeins eftir að skerpa ramman fyrir ferlið; td hvort gott væri að taka einn og einn listamann í einu. Óli kom vitlaust blað; það vantaði nokkur atriði inná það, en sendi það rétta í gær. Skráningarblöðin eru mjög viðamikil og nákvæm. Huginn byrjaði gærdaginn á að fara yfir stöðu mála í gjörningasöfnunina og að hnýta saman verkefni fyrir nemendur LHÍ sem vinna að söfnuninni í samstarfi við safnið. Í hádeginu komu Ghandí og Nían, hressar með snúð og kókómjólk og var ástandið rætt; sprengjan og sveiflan úr reglu í óreglu, samskipti við Orkuveituna, fjársvelti, tedrykkju og skráningablöðin frá Óla. Karl sendi línu frá Stokkhólmi og er farinn að vinna opnu fyrir Sjónauka sem tengist sýningu hans í Nýló. Kalli rak svo á eftir ýmsum hlutum, td á að fá leyfi til að nota verk Maciunas og að fá Nýló-lógóið í svarthvítu. Ingólfur kom við og kíkjá á stemmarann. Tinna fann bækling fyrir hann sem Kees og Ingólfur gerðu fyrir sýningu Judd, Long og Kristjáns Guðmundssonar í safninu kringum 1990. Ingólfur minntist á að Pétur Ara hefði valið sanseraða, sægræna og chervolet-lega litinn á kápu bæklingsins. Nía notaði tækifærið og þrumaði nokkrum óræðum verkum á Ingólf og bað hann um að leysa höfundagátuna eða hvenær verkin voru gerð. Hann giskaði á nokkur; brotinn spegill gæti hugsanlegar verið eftir Ólaf Lárusson og vatnslitaverk eftir Ómar Stefánsson. Ingólfur þekkti seríu af hringlaga concretljóðum og eru þau eftir Ferdinand Kriwet. Hann stóð svo á gati yfir viðkvæmum og einföldum blýantsteikningum en hélt að þær tengdust sýningu á hollenskum listamönnum sem Kees setti saman í stjórnartíð sinni við upphaf 10.áratugarins. Ingólfur uppljóstraði svo að Gabor Attalai hafi ekki getað smyglað verkunum aftur til Ungverjalands eftir sýningu sína á Suðurgötu 7 en gaf galleríið honum nokkrar vínylplötur í staðinn. Leiddist svo talið útí Nýja Málverkið og kenninguna um að margir góðir konseptlistamenn hafi misst s jónina, tapað áttum og horfið í expressjónhaf pensilsins. Ingólfur taldi það hugsanlega síðustu eiginlegu senuna sem skók eða heltók listheiminn hérna heima og núna séu senurnar margræðari, fjölbreyttari, brotnar og settar saman úr ólíkum aðferðum og ismum. Endurómun á sér þó alltaf stað og fór Huginn að tala um sögu indietónlistarinnar og sofnuðu þá allir.

Maggísúpa

miðvikudagur, 12. mar 12:31

Klukkan 10 í gærmorgunn kom Magnús okkar Pálsson í heimsókn og ræddi fram á rauða nótt við Níuna og Ghandí. Tekatlarnir og kaffikönnurnar voru settar í gang og hrúgaði Magnús sykrinum í drykkina. Fyrst var Nýlókórinn ræddur en Magnús hefur áhyggjur af fjárhagsstöðu (fjársveltis) kórsins og er sú hugmyns á lofti að breyta nafni kórsins svo auðveldara sé að afla fjármagns fyrir starfsemi hans. Svo talaði Magnús um ágæti starfsins sem er í gagni í safninu og er meira en tilbúinn til að vera stjórninni innan handar í afmælisferlinu, en benti þó á þá staðreynd að þeir menn sem vita mest, td um safneignina, væru Ingólfur og Níels. Hann heldur líka að Níels hafi tekið með sér nokkra kassa af miklivægum Nýlógögnum með sér norður um árið og ætti stjórnin að tjékka á því. Magnúsi finnst bráðnauðsyn á að verk Ólafs Lárussonar yrðu sýnd og þá sérstaklega expressífu konseptverkin frá 8.áratugnum. Taldi hann marga góða konseptlistamenn hafa ruglast í ríminu þegar Nýja Málverkið ruddi sér til rúms í íslenskum listheimi. Þá sérstaklega Óla Lár. En séu verkin hans frá áðurnefndu tímabili skoðuð sést hversu stórkostlegur konspetlistamaður Ólafur væri. Ghandí og Nían leiddu Magga fram, hönd í hönd, og var afmælisferið rætt, hver vinnan væri framundan og hvaða hlutar vinnuferlisins eru kominir á ról. Maggi rak tánna í Mob Shop viðarkassann og gladdist gífurlega yfir steinahúrgunni á botninum. Hafði Philip Cornell valið þessa steina útfrá tóninum sem fékkst við að slá þeim saman. Þannig fékk hann smám saman allan tónskalann. Cornell gerði tvö sett og tók annað með sér heim. Hann er búinn að spila á það svo mikið að það er ónýtt og var Maggi því himinsæll að geta sagt Cornell frá þessu setti. Nían sagði Magnúsi frá Gjörningasöfnuninni og hvort hann hefði einhverjar hugmynditr um listamenn sem gætu lumað á heimildum. Maggi sagði nei, þar sem hann sagðist væri búinn að gleyma því. Þó rifjaðist ýmislegt upp og minnitist hann á Guðrúnu Hrönn Ragnarsdóttur, Sigríði Guðjóns og allar konurnar hans Óla Lár. Þær voru víst mýmargar. Hann mundi eftir prójekti sem Ásta Ólafsdóttir skipulagði og var fjöldi listamanna sem tók þátt og talaði um erlenda listamenn á borð Brian Catling, Alison Knowles og Rod Summers. Við ættum að pumpa þá.

Síðasti Karlinn

miðvikudagur, 12. mar 11:23

Sunnudagurinn með Kalla hófst með powerfundi í Nýló. Sviðið úr Hafnarfjarðarleikhúsinu var honum afar hugleikið og mældu þeir Huginn fyrir því og báru það saman við einn fjórða af sánuklefa Hildigunnar. Nína var ritaði og hafði orð á því hversu margar hugmyndir væru komnar á blað. Karl sýndi N og H vídeóverk eftir sig sem heitir Our House og lofi myndskeið í loopu af nýbyggingum í Berlín og gerði vinur K houselag undir verkið og eru ýmsum tæknigöldrum beitt til að gera hálfgert transdansvídeó. Verkefnin framundan voru rædd frekar og ýmsar leiðir til að opna afmælisvinnuferlið skerptar. Prent og tæknigaldramöguleikar voru reifaðir og innti Karl eftir fólki involverað í starfsemi safnið, eða í kringum það, til að koma að þeim hlutum. Karl sagðist vera hálffatlaður í slíkum málum og vinnur ávallt í samstarfi við fagfólk í þeim verkum. Klukkan þrjú fóru Nýla og Kalli uppá Háskólatorg í risaútgáfupartí á öllum ritverkum Steinars Sigurjónssonar; blautur kall sem engin las á sínum tíma en er í dag talinn einn af þremur helstu rithöfundum módernismans á Íslandi. Nýlókórinn flutti tvö verk; Beach (öldugangur andardrátts) og Eva (geltandi andardráttur). Karl heillaðist mjög af minningunum um Steinar eftir því sem Níla var duglega að þýða lofræðurnar. Eftir stuðið fóru N og K að ná í Ghandí og Huginn til að slafra í sig spjótum hjá Sægreifanum. Kjartan tók á móti hópnum eins og afi; með niðursneiddan og reyktan rauðmaga á trébretti. Það kjaftaði hver tuska á kallinum og æstist hann mikið upp við að segja frá ljóshæðri og dularfullri stúlku sem labbaði undir stigann hjá hónum þegar húsið var málað sægrænt. Kjartan hélt að málning hefði slest á svarta kápuna og greip hann í öxlina á henni. Rauð í kinnum leit hún á hann og niður á sægrænan pensilinn. Hún sagðist vera gjörningalistakona og ef að slest hefði á hana þá væri bara í góðu lagi að mála bara kápuna. Kjartan hugsaði sig ekki lengi um og makaði stúlkuna í sægrænu. Bílar bíbbuðu og allt varð vitlaust þegar sást til þeirra. Kannski varð kápan hluti af verki hennar í Hafnarhúsinu og bað Kjartan okkur að finna útúr því. Eftir spjótin fóru Ghandí, Kalli og Nían á Volcano Show í Þingholtunum. Þar tók Villi Knudsen á móti þeim, sagði þeim fjölskyldudramað og setti sjóvið í gang. Þau fengu það meira að segja frítt. Sýningin tók, klukkutíma og var kyngimögnuð blanda af hans persónulegu fjölskyldusögu, túristaauglýsingum og snilldarlegum tökum af eldgosum, fermingum, brúðkaupum og matarboðum frá pabba Villa Knúd. Kalli var í sjokki eftir sýninguna og hugsaði um hvað gæti hafa gerst í sambandi sonar og föðurs.

Patti Holmqvist

mánudagur, 10. mar 17:09

Karl í krapinu

mánudagur, 10. mar 15:15

Karl á kú

mánudagur, 10. mar 14:35

Karl á Íslandi

mánudagur, 10. mar 11:44

Pís

miðvikudagur, 5. mar 18:16

Steikarbræla og mannbroddar

þriðjudagur, 4. mar 17:00

Nýr stjórnarmeðlimur

þriðjudagur, 4. mar 12:46

Sólaruppgjör

mánudagur, 3. mar 15:41