Ghandi mætt í dag, eftir smá veru á Heilsuhælinu og tók sig til við að svara nokkrum brýnum bréfum. M.a fullt af fyrirspurnum frá erlendum listnemum sem vilja ólm læra kúratorísk fræði og skyggnast inn i heim listamannsins á Íslandi. Andrea læsti hurðunum og vill engan inn. Eins er mikið af fyrirspurnum frá erlendum blaðamönnum sem vilja grafa upp skít um erfiðleika í íslensku myndlistarlífi eftir hrunið. Það er þó ekki eins og allt hafi verið flæðandi í einkafjármagni eða að íslenskt listumhverfi séð því háð. Munaði þó mjög litlu og getum við prísað okkur sæl fyrir að vera ekki á sama flæðiskerinu og Patrick Duffy úr Dallas sem nú er stjórnarformaður listasafns Las Vegas sem fór á hausinn í gær. Andrea fór svo yfir samninginn við Borgarskjalasafnið og gerði nokkrar athugasemdir. Nína er enn með eyrnabólgu og slapp ekki til Perú fyrr en hún kláraði að mala vegg inni Hangsi og að finna staðgengil sinn á málþing um safneignir LÍ og Nýló. Reynt var að sjanghæja Birtu á þingið en hún treysti hún sér ekki þangað ein og mun Andrea væntanlega fara með henni. Hinsvegar tókst að sjanghæja Karlottu í að taka við skfifstofunni í sumar þegar Andrea fer á tískubíennalinn í Arnheim þar sem hún mun setja upp verk með trúarlegar skírskotanir í dómkirkjunni. Huginn sá fyrir sér mjög munaðarfullt verk í ætt við Ecstasy og St. Theresa, höggið í marmara, en Andrea mun sníða það úr bökunarpappír og spreyja það ilmvatni. Hildur og Elín biðu eftir læriföður sínum, en hann steingleymdi þeim. En Unnar fór í Kringluna á útsölur að leita sér að nýjum leðurjakka. Þegar að Unnar kom til baka var ráðist í hundraðasta skiptið á rýmið, safneignina, skjalasafnið og allt hitt draslið. Nú er að komast mynd á áhlaupið og bjartara yfir; flæðið gott og fyrirtaks feng shui. Einstakur Eyfjörð kom í heimsókn. Hann flaskaði þó á því að koma með áritað Séð og heyrt, en verslaði eins og vindurinn hjá Sigga í Útúrdúr. Steingrímur fílaði langmest fljúgandi hjörtun sem voru fótósjoppuð inná viðtalið en var steinhissa á að blaðið skildi velta sér uppúr slúðrinu. Einstakur Ásmundur kom líka í heimsókn og þefaði upp Unnar en þeir eru mikið að plotta þessa dagana. Lítill blaðakonudvergur kom síðastur og rétt náði í skottið á formanninum mðe litlu höndunum sínum. Nína skellti sér á pallinn hans Darra eftir nokkrar spurningar og pósaði eins og henni er einni lagið meðan að dvergurinn smellti hverri af myndinni á fætur annari. Þess má geta að formaðurinn var Séð og heyrt stúlka marsmánaðar 1987; fersk og flott nýflutt frá Svíþjóð.
Félagsfundur í Nýlistasafninu þann 12.02.09
Mættir úr stjórn: Unnar Örn Auðarsson, Andrea Maack, Huginn Þór Arason, Karlotta Blöndal og Birta Guðjónsdóttir.
Dreift var blaðlingi frá TBA-21: Introducing a new collaboration that encourages a free exchange between the making of art and its display, between visual art,other art forms and the creative industries.Þessi blaðlingur er eitthvað sem safnið fékk sent frá TBA21 og er hugsaður sem drög að samkomulagi milli stofnanana þriggja – Nýlistasafnsins, TBA21 og Dieter Roth Foundation.
Unnar byrjaði á því að tala um grein sem birtist í Morgunblaðinu fyrr um daginn þar sem óskýrt var greint frá þessari nýju listasastofnun í Kaaber húsinu þar sem Nýló myndi sameinast tveim vinastofnunum, þetta er einfaldlega ekki rétt og var þessi misskilningur leiðréttur. Hugmyndin sem ennþá er á umræðustigi, er frekar sú að stofnanirnar þrjár, TBA, Dieter Roth Foundation og Nýlistasafnið séu í nálægt hvor annri í hinu svokallaða Kaaberhúsi en algerlega aðskildar bæði rekstrarlega sem og í listrænni stefnu sinni.
Næst var að farið yfir forsögu málsins og tengist hún áherslum í starfsemi safnsins síðustu þrjú ár; þá vinnu sem lögð hefur verðið safneign, skjalasafn og sögu síðustu 30 ára. Í frahaldi var talað um þá húsnæðiserfiðleika sem safnið glímir við, en það er dýrt að leigja húsnæði safnsins að Laugavegi 26 og var í framhaldi talað var um að 50 % af rekstarfé safnsins fari í húsnæðiskostnað sem stjórninni þykir blóðugt. (Þess má geta að á milli ára 2007 og 2008 hefur leiga á húsnæðið hækkað um 27 % meðan starfsmanna, sýningar og skrifstofukostnaður hefur að meðaltali lækkað um 25 %.)
Greint var frá þeim þreifingum sem stjórn safnsins hefur staðið fyrir í að leita að framtíðar húsnæði fyrir safnið en þær byrjuðu af alvöru snemma árs 2008. Búnar eru að fara fram þó nokkrar viðræður við bæði ríki og borg um aðstoð við að finna safninu stað þar sem því getur verið tryggð staðsetning í a.m.k 10 ár þ.e einhverskonar framtíðarlausn á þessum eilífa húsnæðisvanda safnsins. Minnst var stuttleg á í framhaldi, uppboð sem þá stundina stendur yfir í London þar sem safna á peningum sem eiga að renna eiga til sjóðs til styrktar íslenskri myndlist.
- Minntist þá Gerla á að þessi blaðlingur frá TBA-21 væri óskiljanlegur, mikið orðaglamur og átti hún erftitt með að lesa út úr honum skýrar staðreyndir og frágang mála. Þessu var stjórnin sammála og kynnti að ekki væri búið að setja fram athugasemdir á þetta skjal frá Nýlistasafninu, því stjórnin vildi heyra frá félagsmönnum sínum áður en það yrði gert og það væri meðal annars tilgangur þessa fundar.
Minnst var á safneignina, mikilvægi hennar og samvinnuna við Listasafn Íslands á síðasta ári þar sem safnið lagði fram sérþekkingu sína við skráingu og viðhaldi á eigninni. Minntust þá Gerla og Rúrí á að það væri eða hefði verið í lögum að bannað væri að fara með eigina niður í LÍ, stjórnin árétti að þetta hefði verið borið undir alla þá sem skrifað hefðu undir þessi lög áður en ákvörðunin var tekin. Þess má geta að ekki hefur verið skrifað undir neina formlega samstarfssamninga við LÍ og eins yrðu lög og regluverk safnsins skoðað áður en gengið yrði frá samningum. Kristján Steingrímur benti á að fordæmi væru fyrir samstarfi við Listasafn Íslands bæði vegna 10 og 20 ára afmæli safnsins.
Aftur var farið að húsnæðismálum og minntist Kristján Steingrímur á að í fyrsta lagi hefði það verið dýrt að reka húsnæðið sem safnið átti við Vatnsstíg á sínum tíma þ.e svipaði til leiguverðs og síðan að þetta hugsanlega samstarf við TBA-21 og Schaulager mætti ekki rugla saman við húsnæðisvandann sem hægt að leysa á ólíkan hátt, þetta samstarf hlyti að snúast um aðra hluti þ.e samvinnu stofnananna þriggja og þá möguleika sem það samstarf felur í sér.
Félagsmenn spurðu um TBA-21 og hvort stjórnin þekkti þetta batterí. Jánkaði hún því þar sem unnið var með stofuninni að sýningu Ragnars Kjartanssonar árið 2007 og einnig væri komið munnlegt vilyrði fyrir aðkomu að prentkostnaði vegna 30 ára sýningarsögu safnsins sem gefin verður út seinna á þessu ári.
Finnur Arnar sagði að þetta liti út fyrir að vera ósannfærandi „tilboð“ frá TBA21 og að allir aðlilar sem koma að hugsanlegu samstarfi þyrftu að skýra mun betur aðkomu sýna að samstarfinu. Að næsta skref yrði að taka niður punkta úr skjalinu frá TBA21 sem félagsmenn eru ekki sáttir við og senda komment á það til stofnunarinnar. Rætt var um mikilvægi þess að taka sér þá stöðu að vera ekki eingöngu í viðbragðsstöðu heldur grípa til aðgerða. "Act, dont react" eins og Rúrí orðaði það. Stjórn safnsins er sammála því en bendir jafnframt á að eins og staðan er núna er safnið hugsanlega ekki í stakk búin til að takast á við stofnun á borð við TBA-21; eingöngu eru um tvö hlutastörf að ræða hjá Nýlistasafninu, auk sjálfboðaliða, miðað við fjölmenna starfsemi hinna aðilanna.
Halla Jóns leyst ekkert á að Nýlistasafnið yrði „umbrella“ yfir þessu samlífi í Kaaber húsunum, það ætti að vera alveg skýrt að það væri sér stofnun og myndi ekki enda á því að axla ábyrgð sem það ræður ekki við, Gerla var sammála þessu.
Finnur Arnar minntist líka á að það yrði að passa það að verk Dieter Roths úr safneign Nýlistasafnsins myndu ekki sameinast öðrum safneignum. Texti TBA-21 minnti einnig nokkuð á tilboð um yfirtöku. Var þá bætt við því út úr salnum að það yrði að vera skýrt þessir erlendu aðilar bæru örugglega hagsmuni safnsins fyrir brjósti og færu ekki að reyna að breyta hugmyndinni á bak við stofnskrá safnsins eða innlima það á nokkurn hátt. Stjórnin nefndi aftur að ekkert væri búið að ákveða og að ekkert myndi gerast sem Nýlistasafnið og meðlimir þess vildu ekki. Gagnkvæmt traust milli allra aðila og gegnsæ vinnubrögð væri skilyrði fyrir virkilegu samstarfi. Það væri á hreinu að hin lýðræðislegu vinnubrögð sem Nýlistasafnið sendur fyrir væru grunnstoðir safnsins og starfsemi þess.
Aftur var talað um að það þyrftu að koma betri og skýrari punktar frá bæði TBA-21 og safninu varðandi þetta hugsanlega samstarf, minntist þá Hekla Dögg á það þessir aðilar vinna kaótískt og ekki eftir neinum skýrum reglum. Hún benti einnig á að gott væri jafnvel að punkta niður það sem safnið vildi helst ekki í tengslum í við þetta samstarf og að mikilvægt væri að allir aðilar gerðu sér grein fyrir því hvað Nýlistasfnið vildi alls ekki, hvar mörkin lægu. Stjórnin greindi frá því að undanfarnar vikur hefði hún mikið rætt þessi mörk og virðist almenn samstaða ríkja um þau en að ekkert hefði verið sent eða gefið sérstaklega til kynna um það við hinar stofnanirnar. Var bætt við utan úr salnum að nú væri sérstaklega mikilvægt að móta skýra stefnu safnsins og endurskoða gildi þess.
Rúrí minntist þá að nauðsynlegt væri að tala við Ragnar Aðalsteinsson lögfræðing safnsins og hafa hann með í þessum viðræðum þar sem hann myndi sjá aðrar hliðar og gæti ráðlagt safninu í þessum viðræðum.
Halldór Ásgeirsson vildi fá aðila TBA-21 á félagsfund, minntist þá Andrea á að þessir aðilar hefðu verið á landinu fyrir um tveim vikum og talað við bæði ríki og borg með formanni safnsins, ekki er víst hvenær þau koma aftur til landsins en verður þessi tillaga höfð í huga.
Kristján Steingrímur vildi vita hvort safnið væri að missa húsnæðið við Laugaveg, en svo er ekki, töluðu hann og Rúrí þá bæði um að safnið yrði að setja fram vissar kröfur í þessum samstarfsviðræðum, Rúrí minnti á hversu einstakt safnið er og erfitt sé að finna listamannarekið rými sem hefur lifað í 30 ár, ekki má gleyma þessu.
Stjórnin hamraði á því að ekki væri búið að undirrita neitt og að hún bæri hagsmuni safnsins fyrir brjósti, það mætti ekki breyta safninu á neinn veg, og að verkefnið væri hluti af tilraun til að leysa úr húsnæðis og fjárhagsvanda safnsins.
